ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ – ΛΕΜΟΤ

Ετήσια & μηνιαία προγράμματα εκδηλώσεων

lemot — Sun, 19 Jan 2025 15:45:37 +0000

Στα τεκμήρια της ενότητας Κοινωνικές & εκπαιδευτικές εκδηλώσεις, Ετήσια & μηνιαία προγράμματα εκδηλώσεων που ακολουθούν, ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να δει και να διαβάσει σχετικά με τον προγραμματισμό τους, από τους κατά καιρούς εκλεγμένους εφόρους της λέσχης. Η παρουσίαση γίνεται χρονολογικά, από το παλιότερο δημοσίευμα προς το νεότερο, καλύπτοντας με λίγα κενά μια περίοδο 15 ετών (1983-1998).

Η οργάνωση των εκδηλώσεων ήταν και παραμένει θεμελιακό στοιχείο της ΛΕΜΟΤ, ήδη από την ίδρυσή της το 1979, αλλά και ως καταστατικός στόχος: «για τη σύσφιξη των σχέσεων των μελών» και για: «την προαγωγή του σκοπού της» που δεν ήταν άλλος από: «βελτίωση της θέσης των μοτοσυκλετιστών στην Ελλάδα». Στο κείμενο που ακολουθεί, θα δούμε τον τρόπο που γινόταν αυτή η οργάνωση και πως διαχέονταν η πληροφορία στον μοτοσυκλετιστικό κόσμο.

Στις εξαγγελίες του ετήσιου προγράμματος περιλαμβάνονταν πάρα πολλές εκδηλώσεις εντός κι εκτός της λέσχης. Άλλες ήταν αυτές που υλοποιούσαν τα μέλη αυτοβούλως, αλλά με προγραμματισμό (π.χ. προβολή διαφανειών), και άλλες ήταν οι μόνιμες και διαχρονικές, αυτές που πάντα προ(σ)καλούσαν σε μεγάλη συμμετοχή μελών και φίλων, όπως η Χριστουγεννιάτικη γιορτή ή ο χορός, η κοπή της πίτας, το αποκριάτικο πάρτι, οι ανά μήνα εκδρομές, οι Πανελλήνιες Συγκεντρώσεις Μοτοσυκλετιστών κι αργότερα οι αντίστοιχες συναντήσεις Enduro ή οι Χειμωνιάτικες. Για όλα αυτά, ήταν αναγκαίο να καθοριστούν οι ημερομηνίες που θα γίνουν και κατόπιν να πραγματοποιηθεί διάχυση της πληροφορίας, η επικοινωνία της εκτός λέσχης. Μόνο έτσι ήταν εφικτό τα μέλη ή οι φίλοι της ΛΕΜΟΤ να γνωρίζουν τις εκδηλώσεις αρκετά νωρίτερα από την πραγματοποίησή τους. Σύμφωνα με τα προγράμματα που παρατίθενται αυτό το χρονικό περιθώριο ήταν από μήνας μέχρι κι ένας χρόνος νωρίτερα.

Το πρόγραμμα συντάσσονταν στο γραφείο του Δ.Σ. Εκεί μαζεύονταν τα μέλη του και όσοι είχαν γραπτές προτάσεις προς υλοποίηση. Με βάση αυτές ξεκινούσαν οι πολύωρες, πράγματι επικές συζητήσεις, οι διαφωνίες και οι συμφωνίες για το τι θα μπορούσε να κάνει συλλογικά η λέσχη, τι θα οργάνωναν οι ίδιοι, ποια θα ήταν η δομή της δράσης, με ποιους θα συνεργάζονταν, πόσο χρόνο θα διέθεταν για την υλοποίηση των ιδεών τους ή για συνδρομή στην υλοποίηση ιδεών άλλων μελών. Στη διάρκεια της συνάντησης ο ή η Γ. Γραμματέας κρατούσε σημειώσεις τις οποίες… εν ευθέτω χρόνο έγραφε στα πρακτικά.

Αφού κατέληγαν σε συμφωνία για το τι, ποιος και πως θα οργανωθούν και υλοποιηθούν οι εκδηλώσεις συντάσσονταν το Δελτίο Τύπου και αποστέλλονταν κάποιες φορές σε εφημερίδες και συστηματικά στον μοτοσυκλετιστικό τύπο, δηλαδή στα περιοδικά Motosport του Δημήτρη Παπανδρέου και τη Μοτοτεχνική επιθεώρηση του Διονύση Χοϊδά έως το καλοκαίρι του 1983. Τότε προστέθηκαν το ελληνικό Motorrad του Αντώνη Σαμούχου και η ΡΟΔΑ της ΛΕΜΟΤ που ασφαλώς δεν περίμενε Δελτία Τύπου για να δημοσιεύσει τις εκδηλώσεις.

Το Μάιο του 1984 εκδόθηκαν τα ΜΟΤΟ ΝΕΑ του Χρήστου Χατζάρα και λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1985, το ΜΟΤΟ του ιδίου. Ακολούθησαν τον Οκτώβριο του 1988 οι 2 Τροχοί των Τεχνικών εκδόσεων του Κ. Καββαθά, το 1990 οι ΜΟΤΟ ΤΡΟΧΟΙ του Χρόνη Τσάλτα, το 1994 to Motopress του Τζαννή Χαλκούση, το 1995 το RIDER της MOTOTECH S.A. που έβγαζε το ΜΟΤΟ και βέβαια το 1997 το 0300 των Θανάση Χούντρα και Στέφανου Κόκκαλη. Όλα τα παραπάνω περιοδικά λάμβαναν σε τακτά χρονικά διαστήματα Δελτία Τύπου για τις εκδηλώσεις της ΛΕΜΟΤ. Αν έφταναν στη γραμματεία το σωστό χρόνο, δηλαδή πριν ‘’κλείσει’’ η ύλη του τεύχους και υπήρχε χώρος, τότε δημοσιεύονταν, αλλιώς έμεναν στα αζήτητα.

Σοβαρό θέμα που χρειαζόταν ιδιαίτερη αντιμετώπιση ήταν οι αφίσες. Αν η εκδήλωση είχε, έπρεπε να γίνει αφισοκόλληση στα καταστήματα με αξεσουάρ, τουλάχιστον στη Μιχαλακοπούλου, το κέντρο της μοτοσυκλέτας έως το 1990. Αφίσες συνήθως είχαν οι αγώνες και όλες οι μαζικές εκδηλώσεις φυσικά και οι Πανελλήνιες, Enduro και οι Χειμωνιάτικες. Γύρω στο 1989-’90 άρχισαν να στέλνουν στη ΛΕΜΟΤ αφίσες των δικών τους εκδηλώσεων πολλές λέσχες, όπως η ΛΕΜΜ Μεγάρων, ο ΜΟΘ Θεσσαλονίκης ή ο ΜΟΓ Γρεβενών, κυρίως για τα διάσημα enduro τους. Αν σκεφθούμε ότι άλλες πέντε-έξι λέσχες με τις δικές τους εκδηλώσεις συστεγάζονταν στη ΛΕΜΟΤ, τότε έχετε μια αμυδρή ιδέα για το πόσες φορές το μήνα έπρεπε να βρεθεί χρόνος για αφισοκόλληση, ασφαλώς…πριν γίνει η εκδήλωση, δηλαδή «τώρα».

Θυμάμαι κάποια εποχή που υπήρχαν τόσες πολλές εκδηλώσεις και αγώνες από κάθε σημείο της επικράτειας που η αφισοκόλληση είχε γίνει συστηματική, τόσο, που είχαμε λίστα με τα καταστήματα[1], κι ο καθένας αναλάμβανε μια περιοχή, τώρα… πως φεύγαμε από τη δουλειά για να κολλήσουμε αφίσες και τι λέγαμε στον εργοδότη, είναι άλλη ιστορία. Πάντως η αφισοκόλληση γινόταν και μακροπρόθεσμα χρησίμευσε, γιατί οι καταστηματάρχες έβλεπαν πόσο συστηματικά δούλευε η ΛΕΜΟΤ κι έτσι, όταν ερχόταν η στιγμή να ζητήσουμε δώρα για τις κληρώσεις που κάναμε δεν έλεγαν όχι.

Κάπως έτσι, με πολύ τρέξιμο και διάθεση χρόνου από τα μέλη γίνονταν γνωστές και σωστές οι εκδηλώσεις της ΛΕΜΟΤ.

Άγγελος Σινάνης

[1] Βλ. το τεκμήριο: Λίστα καταστημάτων για αφίσες & δώρα (1987-΄92) Α4 σελ 3 συλλογή ΑΣ

Κοινωνικές Εκδηλώσεις στη Λέσχη

lemot — Fri, 17 Jan 2025 15:34:37 +0000

Στην ενότητα “Κοινωνικές & Εκπαιδευτικές Εκδηλώσεις” και συγκεκριμένα στη Λέσχη, ο αναγνώστης μπορεί να δει και να διαβάσει για τις δράσεις που πραγματοποιούνταν κυρίως εντός της ΛΕΜΟΤ. Η παρουσίαση ακολουθεί μια ελεύθερη χρονολογική σειρά, καλύπτοντας μια περίοδο 20 ετών (1980-2000) με ορισμένα χρονικά κενά.

Οι εξαγγελίες των ετήσιων προγραμμάτων που είδαμε στην προηγούμενη υποενότητα, ασφαλώς ακολουθούσαν τις επιταγές κάθε εποχής, τις κλίσεις των μελών σε κάποιες δραστηριότητες, το χρόνο που μπορούσε να διαθέσει όπως και τις ανάγκες της λέσχης για προβολή του έργου της. Έτσι π.χ. την εποχή που η ΛΕΜΟΤ οργάνωνε τους περίφημους αγώνες της, υλοποιούνται απανωτά και με πολυπληθείς συμμετοχές σεμινάρια κριτών αγώνων trial & enduro, σχολεία για σέρβις ψευδο-εντούρο μοτοσυκλετών και άλλα γενικότερου ενδιαφέροντος όπως σεμινάρια πρώτων βοηθειών, σχολεία οδικής ασφάλειας, οδηγικής τεχνικής κ.ά. παρόμοια.

Άλλες εκδηλώσεις που δεν έλειψαν ήταν οι πολιτιστικές, όπως οι προβολές διαφανειών και ηχοραμάτων, συνήθως από ταξίδια που έκαναν μεμονωμένα μέλη της λέσχης «εκτός των τειχών». Ιστορία άφησαν τα βραβευμένα σε πανελλήνιους διαγωνισμούς διαποράματα του ζεύγους †Άρη Κωστάκη και Ίριδας Αργύρη όπως τα «Λώρενς της Αραβίας στο Wadi Rum», «Συνάντησαν τον πατέρα Φουκώ» κ. ά. εμπνευσμένα από τα ταξίδια τους στην Σαχάρα. Επίσης καλές αναμνήσεις άφησαν οι προβολές διαφανειών του †Κώστα Ανδρόνικου «Μικρά Ασία-Κωνσταντινούπολη», Ρώμη-Πομπηία», του Στέφανου Ψημένου για το ταξίδι του στα βουνά της Ευρώπης με τίτλο «Στη στέγη της Ευρώπης», και του υπογράφοντα με τίτλο «Κυκλάδες» και «Σκανδιναβία».

Σχετικά με το μεγάλο ζητούμενο εκείνης της εποχής, τους αγώνες μοτοσυκλέτας, επειδή δεν υπήρχαν τα μέσα και οι σημερινές πηγές εικόνας οργανώνονταν «Βιντεοβραδιές» αγώνων. Σε αυτές προβάλλονταν πρόσφατοι αγώνες από το Eurosport που είχε ‘’γράψει’’ στο βίντεο κάποιο μέλος ή παλιότεροι και σπάνιοι που είχε στη συλλογή του.

Παρότι πιστεύω πως αυτές οι εποχές παρήλθαν ανεπιστρεπτί, οφείλω να επισημάνω ότι υπήρξαν εξαιρετικά γόνιμες για το μοτοσυκλετισμό, τη ΛΕΜΟΤ, τα μέλη της και την κοινωνία. Σκεφθείτε μόνο ότι η λέσχη ήταν ανοιχτή Δευτέρα Τετάρτη και Παρασκευή 20:00 με 24:00 και πάντα είχε κόσμο, πάντα ήταν γεμάτη παρέες, λογικό βέβαια γιατί συστέγαζε άλλες πέντε-έξι λέσχες, Ducati, Harley Hellas και MZ club’s, ΣΥΜΟΦΕ, ΛΕΜ (Trial) και Λέσχη Φίλων Κλασικής Μοτοσυκλέτας.

Όλα αυτά χωρίς κομπιούτερ, κινητά, μηνύματα και ‘’μέσα κοινωνικής δικτύωσης’’, που όπως φανερώνεται με ολοένα μεγαλύτερη διαύγεια, περισσότερο απομονώνουν παρά προωθούν τη «σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των μελών»… χωρίς να σημαίνει βέβαια ότι αυτή δεν υπάρχει.

Άγγελος Σινάνης

Ενημερώσεις, Παρεμβάσεις & Διεκδικήσεις

lemot — Thu, 16 Jan 2025 10:41:13 +0000

Στα τεκμήρια της ενότητας Κοινωνικές & εκπαιδευτικές εκδηλώσεις, Ενημερώσεις Παρεμβάσεις και Διεκδικήσεις που ακολουθούν, ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να δει και να διαβάσει για ένα πλήθος συνδικαλιστικών θεμάτων που άπτονταν του μοτοσυκλετισμού της εποχής και δοκίμασε να θεραπεύσει η ΛΕΜΟΤ. Η παρουσίαση γίνεται χρονολογικά, από το παλιότερο δημοσίευμα προς το νεότερο, καλύπτοντας μια περίοδο 17 ετών (1981-1998). Ατυχήματα στο δρόμο, κακή αστυνόμευση, μπλόκα, παράνομες αστυνομικές αποφάσεις, αυτόφωρα, αφαίρεση κλειδιών της μοτοσυκλέτας στα φανάρια, εισπρακτική πολιτική χωρίς αιδώ και όρια, 100 ίπποι, διπλώματα, ΦΠΑ 36% στις μοτοσυκλέτες, ηχομετρήσεις χωρίς κατάλληλα εκπαιδευμένα άτομα, πολλές φορές…χωρίς ηχόμετρα, κίτρινος τύπος γεμάτος με τη λέξη ‘’καμικάζι’’! (αγνοώντας την ιστορική της σημασία), πυροβολισμοί και τραυματισμοί μοτοσυκλετιστών που… δεν σταμάτησαν για έλεγχο, προδιαγραφές για κράνη, ανταλλακτικά, κλοπές, ειδικοί φόροι κατανάλωσης, θέσεις πάρκινγκ, ασφάλειες, αυθαίρετες εφαρμογές νόμων και μέτρων, ήταν για τη ΛΕΜΟΤ μια σειρά σοβαρών προβλημάτων που αγωνίστηκε για την επίλυσή τους. Σε αυτούς τους αγώνες δεν ήταν μόνη. Με ενημερώσεις από το πάντα ανοιχτό βήμα του ειδικού τύπου ή σε σύμπραξη μαζί του, με παρεμβάσεις σε βουλευτές, με μαζικές επιστολές… ακόμα και στον πρωθυπουργό, με διεκδικήσεις μέσω πορειών που συχνά πυκνά έκανε πράξη και θα δούμε σε επόμενη υποενότητα, κατόρθωσε να συσπειρώσει χιλιάδες μοτοσυκλετιστές, τον ΠΑΣΕΜΜ των επαγγελματιών μη εξαιρουμένου, σωματεία-λέσχες και ομίλους μοτοσυκλετιστών ανά την Ελλάδα. Τελικά, η ευρύτερη αποδοχή του μοτοσυκλετιστή στην κοινωνία όπως τη νοιώθουμε σήμερα, η προώθηση της αναγνώρισης της μοτοσυκλέτας όχι ως κακοδαιμονία, αλλά ως λύση στα διαχρονικά προβλήματα των ελληνικών πόλεων, υπήρξαν για τη ΛΕΜΟΤ στόχοι που πάλεψε διαχρονικά για να τους πετύχει. Στις μέρες μας, πολλά από αυτά τα επιτεύγματα τα θεωρούμε αυτονόητα. Όμως αν διαβάσετε προσεκτικά τις αποδελτιώσεις, δεν ήταν πάντα έτσι… Άγγελος Σινάνης

Πορείες

lemot — Wed, 15 Jan 2025 17:07:20 +0000

Στα τεκμήρια της ενότητας Κοινωνικές & εκπαιδευτικές εκδηλώσεις, Πορείες που ακολουθούν, ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να δει και να διαβάσει όλες τις μαζικές κινητοποιήσεις της ΛΕΜΟΤ και των Ελλήνων μοτοσυκλετιστών γενικότερα, με τη διαχρονικά πολλαπλασιαστική κοινωνική δυναμική που δίνουν οι οργανωμένες πορείες. Η παρουσίαση γίνεται χρονολογικά, από το παλιότερο δημοσίευμα προς το νεότερο, καλύπτοντας με ένα κενό 8 ετών (1988-1995 δεν έγιναν πορείες), μια περίοδο 29 ετών (1982-2011).

«ΟΧΙ στα τέλη της αυθαιρεσίας, ΟΧΙ στα τέλη της αδιαφορίας, το ΜΕΛΛΟΝ ανήκει στο δίκυκλο», ήταν κάποια από τα συνθήματα που ακούστηκαν στη διάρκεια της πρώτης πορείας μοτοσυκλετιστών στην Αθήνα του 1982, τότε που τμήμα της έφτασε στο Καστρί, στο σπίτι του πρωθυπουργού Α. Παπανδρέου. Ακολούθησαν άλλες τέσσερις την ίδια δεκαετία (1983, ΄84, ’85, ‘87) από τους ίδιους οργανωτές, τη ΛΕΜΟΤ, την ΕΛΜΟΠ τη ΜΟΤΟΕ και την αδιάγνωστη ‘’οργάνωση’’ Κίνηση για τα δικαιώματα των μοτοσυκλετιστών, (σ.σ. η πλειοψηφία των φωτογραφιών των εφημερίδων του 1984 που συνοδεύουν τα άρθρα της πορείας της ‘’κίνησης’’, είναι από την πορεία ΛΕΜΟΤ-ΕΛΜΟΠ του 1983).

Ασφαλώς δεν ήταν τυχαίες τόσες και τόσο μαζικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Ήταν εκπληκτική η απόκριση όσων είχαν σχέση με το δίκυκλο, μια πραγματική κοσμοσυρροή χιλιάδων ανθρώπων που συντάραζε κάθε φορά το πανελλήνιο καθώς οι οπισθοδρομικές και κατά πολλούς αυθαίρετες νομοθετήσεις κατά των δικύκλων, που είχαν ξεκινήσει στις αρχές της δεκαετίας ’80, άγγιζαν πλέον τα όρια του ρατσισμού.

Σύμφωνα με το φυλλάδιο του 1983 «Νόμιμες» τώρα Κλοπές Μοτοσυκλέτας», που τύπωσε και μοίρασε η ΛΕΜΟΤ σε χιλιάδες αντίτυπα, η αστυνομία δια των οργάνων της, είχαν το δικαίωμα να σπάνε λουκέτα, να ‘’απάγουν’’ μοτοσυκλέτες, να τις φορτώνουν (χωρίς πρόβλεψη για τη φθορά που ενδεχομένως υποστούν), και να τις πηγαίνουν στα γκαράζ της τροχαίας. Το μέτρο αποτέλεσε την κορύφωση μιας σειράς παρόμοιας ευτέλειας υπουργικών αποφάσεων με μόνο στόχο, την ενίσχυση μιας εισπρακτικής πολιτικής που καταχωρείται και ως κοινωνικό πρόβλημα. Ψήφισμα της εποχής που κατατίθεται στη Βουλή των Ελλήνων αναφέρει σχετικά ότι: «Δεν είναι λογικό να θεωρούνται εκ προοιμίου παράνομοι οι δικυκλιστές – πόσο μάλλον όλοι οι 500.000 δικυκλιστές της Αττικής. Μας λυπεί που κανείς βουλευτής […] δεν έχει δείξει ακόμη ευαισθησία απέναντι στο κοινωνικό πρόβλημα που δημιουργείται από το διωγμό αυτό ολόκληρης μερίδας του ελληνικού λαού»[1].

Τη δεκαετία του ’90 έγιναν άλλες δύο πορείες, το 1996 και ΄97, περισσότερο ή λιγότερο πετυχημένες από τις πρώτες. Σε ψήφισμα του 1996, 13 ολόκληρα χρόνια μετά το ψήφισμα του 1983 γίνεται πάλι λόγος… για εισπράξεις, καθώς έχουμε ένα κράτος που: «περιορίζεται στη λήψη μέτρων καθαρά εισπρακτικού χαρακτήρα, χωρίς να λαμβάνεται υπ’ όψιν το ουσιώδες ζήτημα της ελεύθερης και ασφαλούς κυκλοφορίας των δικύκλων και χωρίς να προωθείται μέσω αυτών των μέτρων η οδική ελευθερία και ασφάλεια»[2].

Από τα παραδείγματα των δύο ψηφισμάτων της ΛΕΜΟΤ και την εμπειρία παρόμοιων ‘’μέτρων’’ ή και ‘’νέων μέτρων’’ που έζησε ο καθένας μας στην εποχή του, αποτυπώνεται η απουσία του χρόνου στις αποφάσεις της διοίκησης, καθώς τα προβλήματα ολοένα γιγαντώνονται ενώ οι λύσεις συνεχίζουν να παραμένουν εισπρακτικές. Μια αχρονικότητα η οποία κόστιζε και θα συνεχίσει να κοστίζει και ανθρώπινες ζωές…

Άγγελος Σινάνης

[1] Ψήφισμα της συγκέντρωσης μοτοσυκλετιστών της 19-12-1983 προς τη Βουλή των Ελλήνων. Υπογράφουν ο τότε Πρόεδρος του Δ.Σ. της ΛΕΜΟΤ Απόστολος Τρίτας και ο Γ. Γραμματέας Γιάννης Παπαϊωάννου.

[2] Ψήφισμα της συγκέντρωσης μοτοσυκλετιστών της 1-4-1996 προς τον Αξιότιμο κ. Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων (Α.Π. 861 / 1 Απριλίου 1996). Υπογράφει ο τότε Πρόεδρος του Δ.Σ. της ΛΕΜΟΤ Γεώργιος Βούλγαρης.

Εκστρατεία Ελεύθερη & Ασφαλής οδήγηση

lemot — Mon, 13 Jan 2025 10:49:07 +0000

Στα τεκμήρια της ενότητας Κοινωνικές & εκπαιδευτικές εκδηλώσεις, ελεύθερη & ασφαλής οδήγηση που ακολουθούν, ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να δει και να διαβάσει για την επική και μακροχρόνια πρωτοβουλία της ΛΕΜΟΤ, που είχε στόχο την επίλυση μιας σειράς χρόνιων προβλημάτων οδικής ασφάλειας που ταλαιπώρησαν στο παρελθόν τους Έλληνες μοτοσυκλετιστές. Πρόκειται για την μεγαλύτερη σε διάρκεια δράση της ΛΕΜΟΤ από ιδρύσεώς της.

Λόγω της πυκνότητας των γεγονότων η παρουσίαση γίνεται ανά μήνα, από το παλιότερο δημοσίευμα προς το νεότερο, καλύπτοντας με λίγα κενά μια περίοδο 14ων ετών (1992-2006). Μια διευκρίνιση: η εκστρατεία «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση» ξεκίνησε το 1991 υπό την προεδρία του Γιάννη Εφραιμίδη και σύμφωνα με την πρόταση του Θεόδωρου Γαζούλη[1] προς το Δ.Σ. της ΛΕΜΟΤ. Ολοκληρώθηκε μετά από 4 χρόνια, στο τέλος του 1995 με τη λήξη της θητείας του Δ.Σ. υπό την προεδρία του Θεοδόση Τεμζελίδη. Τα δημοσιεύματα μετά το 1995 είναι απότοκο δύο γεγονότων, α) των δικαστικών αποφάσεων που είχαν εκδοθεί την τετραετία που προηγήθηκε, και β) των αποφάσεων που συνέχισαν να εκδίδονται λόγω της συνέχισης των προσφυγών του Θ. Γαζούλη ως νομικού σύμβουλου της ΜΟΤΟΕ.

Πέραν των κινητοποιήσεων με τις πορείες που είδαμε σε άλλη υποενότητα, αυτή τη φορά η ΛΕΜΟΤ κατέφυγε στη θεραπεία των προβλημάτων δια της νομικής οδού. Επρόκειτο για μια χρονοβόρα σταυροφορία μεγάλης διάρκειας της λέσχης και των υποστηρικτών της, ώστε να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη όσοι με πράξεις ή παραλείψεις τους επηρέαζαν την οδική ασφάλεια του σ υ ν ό λ ο υ. Επί σειρά ετών κατατίθεντο προσφυγές κατά άδικων νόμων και διατάξεων ή κατά των παράνομων πρωτοβουλιών δημοτικών αρχόντων να επιβάλλουν απαγορεύσεις κυκλοφορίας στο Δήμο τους, ή να γεμίσουν τους δρόμους σαμαράκια. Σε όλες τις περιπτώσεις το πρόσχημα ήταν η οδική ασφάλεια, ένας ισχυρισμός που αποδείχθηκε στην πράξη ότι είχε ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα και που τελικά οδηγούσε στην οδική αν-ασφάλεια.

1991: Ο τότε πρόεδρος της ΛΕΜΟΤ Γ. Εφραιμίδης και ο Θ. Γαζούλης ως νομικός υπεύθυνος της εκστρατείας «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση», είχαν συναντηθεί με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο του δήμου Αθηναίων κ. Μοσχονά, ώστε να διευθετηθούν οι λεπτομέρειες του προγράμματος για την κατασκευή δωρεάν θέσεων στάθμευσης δικύκλων, το οποίο υλοποιήθηκε την ίδια χρονιά. Όμοιο πρόγραμμα καταρτίστηκε και πραγματοποιήθηκε, επίσης με τη συμβολή της ΛΕΜΟΤ, στο Δήμο Δάφνης επί δημαρχίας κ. Μπάμπη Σαραντόπουλου[2].

1992: Η ΛΕΜΟΤ ανακοινώνει επίσημα την πρότασή της για την εκστρατεία με τίτλο: «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση»[3]. Στόχος η ελεύθερη και ασφαλής κυκλοφορία των δικύκλων. Έτσι άρχιζε ο πολύχρονος, σοβαρός και εμπεριστατωμένος αγώνας για την επίλυση ζητημάτων οδικής ασφάλειας. Αυτό έγινε εφικτό με δύο τρόπους: α) μέσω παρεμβάσεων στους αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες της διοίκησης, όσο κι αν αυτές φαινόταν και είχαν πράγματι αποσυνδεθεί από το σύγχρονο περιβάλλον των πόλεων και ταυτόχρονα αδυνατούσαν να αντιληφθούν τη χρησιμότητα των δικύκλων, και β) μέσω της αξιοποίησης των δυνατοτήτων που παρείχε η δικαστική προστασία. Υπεύθυνος είχε οριστεί ήδη από το 1991 ο Θεόδωρος Γαζούλης, δικηγόρος, δραστήριο μέλος της ΛΕΜΟΤ και τότε νομικός σύμβουλος της ΜΟΤΟΕ.

Λόγω της σπουδαιότητας των νομικών προηγούμενων και πέραν των δημοσιευμάτων-αποδελτιώσεων από τον μοτοσυκλετιστικό τύπο της εποχής που υπάρχουν στην παρούσα ενότητα, αναφέρονται συγκεντρωτικά κι επιγραμματικά τα επιτεύγματα της εκστρατείας «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση». Αυτά έγιναν πραγματικότητα χάριν της μαχητικής διάθεσης της ΛΕΜΟΤ, των υποστηρικτών της και του Θ. Γαζούλη.

1993[4]: Πραγματοποιήθηκε το πρώτο ξήλωμα παράνομων ‘’σαμαριών’’. Απαγγέλθηκε η πρώτη κατηγορία κατά εργολάβου για «παγίδα» στο οδόστρωμα[5]. Για πρώτη φορά απαλλάχθηκαν από τέλη κυκλοφορίας όλα τα δίκυκλα έως 785c.c. Συνομιλητής του Θ. Γαζούλη ο υφυπουργός οικονομικών Δημήτρης Γεωργακόπουλος, Υπουργός Οικονομικών ο Γεώργιος Γεννηματάς (13/10/1993-25/2/1994).

1994: Επιτεύχθηκε η πρώτη απόφαση του Συμβουλίου της Επικράτειας (στο εξής ΣτΕ) για αφαίρεση πινακίδων απαγόρευσης διέλευσης δικύκλων. Η πρώτη ακύρωση απαγόρευσης είναι γεγονός συνταρακτικό. Δημοσιεύεται σε όλο τον μοτοσυκλετιστικό τύπο της εποχής[6].

1995: Επιτεύχθηκε η δεύτερη απόφαση του ΣτΕ για αφαίρεση πινακίδων απαγόρευσης διέλευσης δικύκλων. Ο Θ. Γαζούλης στα πλαίσια της εκστρατείας «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση» πραγματοποιεί στην 14η Πανελλήνια στα Καμένα Βούρλα, πρότυπη επιτόπια έρευνα με ερωτηματολόγιο και θέμα: «Τροχαία ατυχήματα με δίκυκλο»[7].

1996: Επιτεύχθηκε η πρώτη καταδίκη δημάρχου για παράνομα σαμαράκια[8]. Η ΛΕΜΟΤ στα πλαίσια της εκστρατείας «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση» οργάνωσε συνέντευξη τύπου στο ξενοδοχείο ROYAL OLYMPIC[9]. Εκεί έγινε απολογισμός έργου της εκστρατείας και παρουσίαση της εργασίας του Θ. Γαζούλη, «Τροχαία ατυχήματα και δίκυκλο», ως αποτέλεσμα της πρότυπης έρευνας που πραγματοποίησε ο ίδιος στη διάρκεια της 14ης Πανελλήνιας. Επίσης διανεμήθηκε η πολυθεματική εργασία του ιδίου, Ο αναβάτης θύμα ενός νέου ρατσισμού-Η προανάκριση στα τροχαία ατυχήματα[10].

1997: Στα πλαίσια της εκστρατείας «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση», κυκλοφορεί το βιβλίο του Θ. Γαζούλη, Μοτοσυκλέτα νόμος & πραγματικότητα. Χορηγός έκδοσης η ΛΕΜΟΤ[11].

1998: Επιτεύχθηκε η πρώτη τελεσίδικη δικαστική απόφαση αποζημίωσης αναβάτη για ζημιές από ‘’σαμαράκια’’. Δημιουργείται το πρώτο δεδικασμένο, δηλαδή η δέσμευση ότι η απόφαση δεν μπορεί να ακυρωθεί από άλλη και αποτελεί νόμο για την έκδοση απόφασης σε παρόμοια υπόθεση. Κυκλοφορεί και διανέμεται δωρεάν στις λέσχες μοτοσυκλετιστών το βιβλίο του ιδίου: Άρθρα για την Μοτοσυκλέτα: Νομικές και πραγματιστικές προσεγγίσεις[12]. Επίσης στα πλαίσια της εκστρατείας «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση», πραγματοποιείται στη Βουλή των Ελλήνων στις 11 Νοε 1998, ομιλία του αντιπρόεδρου-νομικού σύμβουλου της ΜΟΤΟΕ και μέλους της ΛΕΜΟΤ Θ. Γαζούλη για τον ΚΟΚ[13].

1999: Ο πρόεδρος πλέον, νομικός σύμβουλος της ΜΟΤΟΕ και μέλος της ΛΕΜΟΤ Θ. Γαζούλης επιτυγχάνει την εξίσωση των ορίων ταχύτητας δικύκλων και αυτοκινήτων. Να θυμίσουμε ότι τα όρια στις Εθνικές οδούς ήταν 120 χλμ. για τα αυτοκίνητα και 90 χλμ. για τα δίκυκλα και στους επαρχιακούς ήταν 110 χλμ. για τα αυτοκίνητα και 80 χλμ. για τα δίκυκλα. Επιτυγχάνονται επίσης: α) η ελεύθερη κυκλοφορία δικύκλων στους λεωφορειόδρομους[14], β) η παραπομπή ως κατηγορουμένου ενώπιον του Πλημμελειοδικείου Αθηνών και η καταδίκη του εργολάβου που ευθύνεται για τα σαμαράκια της Λεωφ. Βουλιαγμένης[15] γ) ικανοποιείται το αίτημα της ΜΟΤΟΕ για συμμετοχή της στην Εθνική Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας με εκπρόσωπο τον Θ. Γαζούλη[16], δ) κατατίθεται από τη ΜΟΤΟΕ υπόμνημα για την τροποποίηση της Υπουργικής Απόφασης για την απαγόρευση αντικατάστασης πλαισίων στις μοτοσυκλέτες[17], ε) δημοσιεύεται ανοιχτή επιστολή ενημέρωσης των βουλευτών για τις θέσεις και προτάσεις της ΜΟΤΟΕ ενόψει της ψήφισης του νέου ΚΟΚ. Η επιστολή θίγει το τότε ‘’καυτό’’ θέμα της κηδεμονίας των αγώνων από την ΕΛΠΑ (άρθρο 49)[18].

2000: Ίδρυση της Μοτοσυκλετιστικής Ένωσης Καταναλωτών (ΜΟΤΕΚ) από τον Θ. Γαζούλη τότε προέδρου-νομικού σύμβουλου της ΜΟΤΟΕ και μέλους της ΛΕΜΟΤ. Ταυτόχρονα κυκλοφορεί το βιβλίο του ιδίου, Ο ακυρωτικός έλεγχος των απαγορεύσεων κυκλοφορίας δικύκλων[19] το οποίο διανέμεται δωρεάν στις λέσχες. Προσφυγή κατά του ελληνικού δημοσίου για το άρθρο 49 του ΚΟΚ που απαιτεί σύμφωνη γνώμη της ΕΛΠΑ στη διοργάνωση αγώνων[20].

2001: Επιτεύχθηκε η τρίτη απόφαση του ΣτΕ για αφαίρεση πινακίδων απαγόρευσης διέλευσης δικύκλων[21].

2003: Ιστορική απόφαση του Υπουργείου Μεταφορών & Επικοινωνιών. Μετά από εισήγηση του Θ. Γαζούλη, νομικού συμβούλου-αντιπροέδρου της ΜΟΤΟΕ και μέλους της ΛΕΜΟΤ, έκρινε ότι οι «μειωτήρες ταχύτητας» (σαμαράκια) είναι παράνομοι, εκτός κι αν καλύπτουν μια σειρά πολύ αυστηρών προϋποθέσεων[22].

Κλείνοντας, να αναφερθώ σε κάτι που αντίθετα με τη σπουδαιότητά του, δεν είναι ευρύτερα γνωστό. Η τεκμηριωμένη βιβλιογραφία και οι δικαστικές αποφάσεις υπέρ του δικύκλου του Θ. Γαζούλη, είναι μεγάλης εμβέλειας κι εξ αυτού πολύτιμες, καθώς δεν υπήρξε παρόμοια προσπάθεια όχι μόνο από νομικούς ή σωματεία και φορείς του δικύκλου αλλά ούτε καν από αυτούς που έχουν επαγγελματικό συμφέρον για τη συνέχεια του έργου του.

Αυτά τα γεγονότα που αναφέρθηκαν παραπάνω και η βιβλιογραφία που δημιουργήθηκε τιμούν ιδιαίτερα τη ΛΕΜΟΤ, ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο, γιατί με την εκστρατεία «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση», κατόρθωσε και στάθηκε δίπλα στα πραγματικά προβλήματα των Ελλήνων μοτοσυκλετιστών, αλλά και εμπράκτως, με την αρωγή της, στην αφοσίωση που επέδειξε ο συγγραφέας των έργων και νομικός Θεόδωρος Γαζούλης.

Άγγελος Σινάνης

[1] Πληροφορητής ο Θεόδωρος Γαζούλης σε τηλεφωνική συνεργασία (14/3/2024).

[2] Πληροφορητής ο Θεόδωρος Γαζούλης σε τηλεφωνική συνεργασία (17/3/2024).

[3] Βλ. στην παρούσα ενότητα το τεκμήριο 2.68 ελεύθερη & ασφαλής κάλεσμα δράσης έγγραφο ΛΕΜΟΤ 10 Δεκ 1992 Α4 σελ 1. Υπογράφουν ο τότε Πρόεδρος του Δ.Σ της ΛΕΜΟΤ Γιάννης Εφραιμίδης και η Γ. Γραμματέας Μαρία Ρήγου.

[4] Το ιστορικό που παρατίθεται προέρχεται από έγγραφη πληροφόρηση του Θ. Γαζούλη, νομικού υπεύθυνου της εκστρατείας «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση», στον Α.Σ. (τηλεομοιότυπο από 15/2/2011).

[5] Βλ. στην παρούσα ενότητα τα 5.68 Motosport τ.172 Μαρτ (1993) 34, 9.68 Motosport τ.173 Απρ (1993) 22-23, 10:68 2 Τροχοί τ.28 Απρ Μαι (1993) 30, 11:68 Motosport τ.176 Ιουλ (1993) 34, 12 & 13.68 ΜΟΤΟ τ.91 Ιουλ (1993) 16, 14:68 ΜΟΤΟ τ.92 Αυγ (1993) 24, 15.68 2 Τροχοί τ.30 Αυγ Σεπτ (1993) 29, 16:68 ΜΟΤΟ τ.93 Σεπτ (1993) 16, Αναλυτικά το χρονικό βλ. ενότητα 8 2.2. Νομικά κείμενα, αρ. 30 Γαζούλης 30ο ΛΕΜΟΤ σαμαράκια χρονικό ξηλώματος ΜΟΤΟ τ.095 Νοε (1993) 28.

[6] Βλ. στην παρούσα ενότητα 24.68 Motosport τ.186 Μαι (1994) 30 και στη ενότητα 2 4.5 Ιστορικά «Σελίδα ΛΕΜΟΤ 2», Motosport τ.185 Απρ (1994) 32

[7] Βλ. ενότητα 8 1.2 Νομικά κείμενα, αρ. 10 Γαζούλης, τροχαία ατυχήματα και δίκυκλο, Motosport (1995) σελ 15.

[8] Βλ. ενότητα 8 1.2 Νομικά κείμενα, αρ. 9 Γαζούλης «σαμαράκια», Νομικό Βήμα τομ.43 τ.004 Ιουλ Αυγ (1995) 647-648.

[9] Βλ. 47.68 Motosport τ.208 Μαρτ (1996) 146.

[10] Βλ. ενότητα 8 1.2 Νομικά κείμενα, αρ. 10 Γαζούλης, ρατσισμός και προανάκριση, Motosport (1996) σελ 24.

[11] Βλ. ενότητα 8 1.2 Νομικά κείμενα, αρ. 16 Γαζούλης, νόμος & πραγματικότητα, ΛΕΜΟΤ (1997) σελ 48.

[12] Βλ. ενότητα 8 1.2 Νομικά κείμενα, αρ. 20 Γαζούλης, άρθρα για τη μοτοσυκλέτα (1998) σελ 28.

[13] Έγγραφη πληροφόρηση του Θεόδωρου Γαζούλη, νομικού υπεύθυνου της εκστρατείας «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση», στον Α.Σ. (τηλεομοιότυπο από 15/2/2011).

[14] Έγγραφη πληροφόρηση του Θ. Γαζούλη, νομικού υπεύθυνου της εκστρατείας «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση», στον Α.Σ. (τηλεομοιότυπο από 15/2/2011).

[15] Βλ. στην παρούσα ενότητα τα 58.68 Motosport τ.241 Φεβ Μαρτ (1999) 104, 59.68 2Τ τ.092 Μαρτ (1999) 73, 60.68 ΜΟΤΟ τ.212 Μαρτ (1999) 20, 61.68 0300 τ.018 Απρ (1999) 24. Μια διευκρίνιση: τα σαμαράκια της Λεωφ. Βουλιαγμένης δεν είχαν σχέση με τα σαμαράκια που ξεφύτρωναν στους δήμους. Τα πρώτα ήταν πραγματικές κακοτεχνίες-ανωμαλίες του οδοστρώματος και τα δεύτερα ήταν τεχνητά εμπόδια-εξογκώματα, πλαστικά ή ασφάλτινα τοποθετημένα για την αναγκαστική μείωση της ταχύτητας, κατά πλειοψηφία χωρίς προειδοποιητική σήμανση.

[16] Δελτίο τύπου ΜΟΤΟΕ με ΑΠ 31 από 15 Σεπτ 1999. Γ. Γραμματέας Γ. Χοχλακάκης. Υπουργός Μεταφορών & Επικοινωνιών ήταν ο Τάσος Μαντέλης (2/9/97-13/4/2000), βλ. σχετικά στην ενότητα 8 2.2 Νομικά κείμενα, Γαζούλης ΜΟΤΟΕ επιτροπή οδικής ασφάλειας ΥΜΕ Μαντέλης 2Τ τ.099 Οκτ (1999) 80.

[17] Βλ. ενότητα 8 2.2 Νομικά κείμενα, Χ Χατζάρας για Γαζούλη ΜΟΤΟΕ πλαίσια ΜΟΤΟ τ.216 Μαι (1999) 12.

[18] Βλ. ενότητα 4 8.8 Νο 1 Άρθρο 49 επιστολή ΜΟΤΟΕ προς Βουλευτές Motosport τ.239 Δεκ Ιαν (1999) 98.

[19] Βλ. ενότητα 8 1.2 Νομικά κείμενα, αρ. 25 Γαζούλης ακυρωτικός έλεγχος (2000) διανομή σε Λέσχες το 2001 σελ 166.

[20] Βλ. ενότητα 4 5.8 Νο 13 MOTOE ΕΛΠΑ συνέντευξη Θ Γαζούλης σε Δ Χοϊδά 2Τ τ.106 Απρ (2000) 132-142

[21] Έγγραφη πληροφόρηση του Θ. Γαζούλη, νομικού υπεύθυνου της εκστρατείας «Ελεύθερη και ασφαλής Οδήγηση», στον Α.Σ. (τηλεομοιότυπο από 15/2/2011).

[22] βλ. ενότητα 8 2.2 Νομικά κείμενα, Κ Γκαζής (επιμ.), «Σαμαράκια τέλος, ο νόμος», 0300 τ.087 Νοε (2003) 38

Εκπαίδευση

lemot — Sun, 12 Jan 2025 18:14:15 +0000

Στα τεκμήρια της ενότητας Κοινωνικές & εκπαιδευτικές εκδηλώσεις, Εκπαίδευση που ακολουθούν, ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να δει και να διαβάσει για τις πρωτόλειες απόπειρες ‘’μαθημάτων’’ οδήγησης μοτοσυκλέτας της ΛΕΜΟΤ σε νέους και άπειρους αναβάτες, έως τα ‘’σχολεία’’ τεχνικής και ασφαλούς οδήγησης για έμπειρους. Τα τελευταία πραγματοποιήθηκαν με τη συνεργασία του Συνδέσμου Οδηγών Αγώνων Μοτοσυκλέτας (ΣΟΑΜ), και εκπαιδευτές τους Γιάννη Τζωρτζόπουλο, Νικήτα Κωβαίο, Άκη Γεωργόπουλο και Στέλιο Χριστοδούλου. Η παρουσίαση είναι ελεύθερη χρονολογικά. Καλύπτει με λίγα κενά μια περίοδο 13 ετών (1984-1997).

Οι πρώτες προσπάθειες της ΛΕΜΟΤ να οργανώσει μαθήματα οδήγησης ξεκίνησαν το 1984, με τα ‘’σχολεία’’ χωμάτινης οδήγησης. ‘’Δάσκαλοι’’ οι έμπειροι εντουράδες Γιώργος Αλεξίου, Αποστόλης (Λάκης) Τρίτας, Φάνης Χαρλάφτης και Θοδωρής Δελαπόρτας. Ο δεύτερος και τρίτος κύκλος μαθημάτων χωμάτινης οδήγησης (enduro) και MX έγιναν από τον Jim Πρέντζα το 1991.

Πολύ σημαντικό για τους ‘’έμπειρους’’ αλλά και τους νέους αναβάτες μοτοσυκλέτας ηλικίας από 16 έως 30 ετών, θεωρήθηκε το «Πρόγραμμα Εκπαίδευσης Αναβατών», η πρώτη σημαντική και ουσιαστική προσπάθεια που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα. Δικαίως τα μέλη της ΛΕΜΟΤ και εμπνευστές του ήταν υπερήφανοι. Οργανώθηκε και διεκπεραιώθηκε από τη ΜΟΤΟΕ σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς (ΓΓΝΓ) το 1989.

Το πρόγραμα περιλάμβανε θεωρητική και πρακτική εξάσκηση με μοτοσυκλέτα, παροχή γενικών και τεχνικών γνώσεων, μέτρα προφύλαξης και πρώτες βοήθειες. Τα μαθήματα είχαν πραγματοποιηθεί στο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Αγίου Κοσμά, στο Παλαιό Φάληρο σε δεκαπενταμελή τμήματα. Θυμάται σχετικά ο Γ Αλεξίου:

«Ξεκινήσαμε το Μάιο του 1989 έως τον Οκτώβριο 1989 με μια διακοπή το καλοκαίρι. Συνεχίσαμε πάλι το 1991. Στην αρχή εκπαιδευτές ήταν ο Τάσος Γκίκας, πρόεδρος της ΛΕΜΜ (Λέσχη Μοτοσυκλετιστών Μεγάρων), και εγώ. Το 1991 ο Γκίκας είχε φύγει αλλά είχαν προστεθεί οι ΛΕΜΟΤιανοί Γιάννης Μαστοράκης και ο Κώστας Χαβούτης.

Βασικός μελετητής του προγράμματος εκπαίδευσης ήταν ο Χρήστος Στεργιόπουλος, δεν έλαβε όμως μέρος στα μαθήματα που ήταν πολύ καλά οργανωμένα για τα μέτρα της εποχής. Το έντυπο υλικό που είχαμε ήταν επίσης πολύ καλό. Προερχόταν από αντίστοιχους φορείς μοτοσυκλετιστικών ομοσπονδιών της Γερμανίας, Αγγλίας και Αμερικής. Για το υλικό θυμάμαι μας βοήθησε πολύ ο Λάκης Τρίτας»[1].

Άγγελος Σινάνης

[1] Πληροφορητής ο Γιώργος Αλεξίου σε τηλεφωνικές συνεργασίες (22/9/11 & 4/10/11). Παρουσίαση του προγράμματος βλ. στα: Motosport τ.126 Μαι (1989) 9 και 2 Τροχοί τ.005 Ιουν Ιουλ (1989) 9. Ρεπορτάζ στο: Ηλίας Κουκουβίνος, «Σωστές Βάσεις» 2 Τροχοί τ.006 Αυγ Σεπτ (1989) 104-106.

Στα σαλόνια, Στα Shows, Στους μοτοσυκλετιστές

lemot — Thu, 09 Jan 2025 16:46:11 +0000

Στα τεκμήρια της ενότητας Κοινωνικές & εκπαιδευτικές εκδηλώσεις, Στα σαλόνια στα Shows στους μοτοσυκλετιστές που ακολουθούν, ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να δει και να διαβάσει για την παρουσία της ΛΕΜΟΤ στις μεγάλες, ανοιχτές εκδηλώσεις που οργανώθηκαν από εκδοτικές και άλλες επιχειρήσεις του κλάδου της μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα. Εκδηλώσεις ιστορικές που έγραψαν τη δική τους, απαράγραπτη ιστορία. Η παρουσίαση γίνεται χρονολογικά, από το παλιότερο δημοσίευμα προς το νεότερο, καλύπτοντας μια περίοδο 13ων ετών (1988-2001).

Το 1987 ξεκίνησε η εκδήλωση για τη «μοτοσυκλέτα της χρονιάς», όπου οι αναγνώστες ψήφιζαν τη μοτοσυκλέτα, κι έμμεσα την αντιπροσωπεία και τις υπηρεσίες της, που κατά τη γνώμη τους ήταν οι καλύτερες της χρονιάς. Μετεξέλιξή της ήταν η μεγάλη γιορτή «άνθρωποι και μοτοσυκλέτες» που άρχισε το 1991 με τον ίδιο χαρακτήρα που είχε η «μοτοσυκλέτα της χρονιάς» και την προσθήκη ψήφισης και βράβευσης επώνυμων ή ανώνυμων ανθρώπων, που ωφέλησαν ή έβλαψαν τη μοτοσυκλέτα τη χρονιά που πέρασε. Δύο πολύ σημαντικές εκδηλώσεις, όπως άλλωστε υπήρξαν επί σειρά ετών τα «Show μοτοσυκλέτας», η τρίτη κορυφαία επαφή των απανταχού μοτοσυκλετιστών-τριών με την πραγματικότητα που σε αυτή την περίπτωση, παρείχαν όλα τα απαστράπτοντα νέα μοντέλα της τρέχουσας χρονιάς, στον ίδιο χώρο. Τα Shows ξεκίνησαν το 1989. Έως το 1991 γινόντουσαν στους θρυλικούς χώρους του ΟΛΠ στον Πειραιά. Ήταν οι πρώτες επιχειρηματικές μεν (επίσημα), αλλά στην πράξη ‘’δικές μας’’ και ‘’δικές τους’’ (των οργανωτών) εκδηλώσεις, αποκλειστικά για το δίκυκλο στην Ελλάδα. Έως τότε οι μοτοσυκλέτες ήταν σχεδόν το ντεκόρ σε εκθέσεις αυτοκινήτου.

Οι διοργανώσεις και των τριών εκδηλώσεων που αντιπροσώπευαν το ήθος και το δυναμισμό της μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα, γινόταν από το περιοδικό ΜΟΤΟ έως το 1993 με το 5ο και τελευταίο Show. Η κακοδαιμονία του κλάδου, από τις «…συνήθεις εταιρείες»[1], οδήγησε τη διοργανώτρια QVO VADIS και το περιοδικό ΜΟΤΟ, να μην πραγματοποιήσουν το 6ο Show που όπως τα δύο προηγούμενα του 1992-’93, θα γινόταν στο Ολυμπιακό στάδιο το 1994.

Με αυτό τον τρόπο έκλεισε ο πρώτος, πρωτόγνωρης επιτυχίας κύκλος των Shows για τους Έλληνες μοτοσυκλετιστές-τριες, τις εταιρίες που το στήριζαν και βέβαια για τη ΛΕΜΟΤ, καθώς συνηθέστατα έκανε τις βραβεύσεις και ήταν πάντοτε παρούσα. Οι οργανωτές άλλωστε ήταν οι ίδιοι μοτοσυκλετιστές, είχαν φυσική παρουσία στη λέσχη (άλλα χρόνια…χωρίς τάχα ‘’κοινωνικά’’ δίκτυα), και γνώριζαν από πρώτο χέρι τη χρησιμότητα παρουσίας της λέσχης και των ανθρώπων της στα Show. Αυτό γινόταν όχι μόνο λόγω μαζικότητας μελών και ιστορίας από το 1979 αλλά και ως κ ο ι ν ω ν ι κ ο ύ φορέα που συσπείρωνε με αποδείξεις, ιδέες και δράσεις ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας. Αυτοί ήταν οι λόγοι που την προσκαλούσαν να στήσει το δικό της περίπτερο, πάντα αφιλοκερδώς. Η λέσχη πάλι, το έβλεπε ως ευκαιρία να επικοινωνήσει με το ευρύ κοινό προβάλλοντας τα επιτεύγματά της και βέβαια, μέσω αυτών να προσελκύσει νέα μέλη που είτε δεν την γνώριζαν, είτε κάτι είχαν ακούσει, αλλά δεν είχαν επαφή με τους ανθρώπους που την αποτελούσαν.

Το διαδικαστικό μέρος της συμμετοχής της ΛΕΜΟΤ ασφαλώς δεν ήταν ευνόητο, καθώς δεν ήταν εύκολο να βρεθούν μέλη τα οποία θα είχαν ελεύθερο χρόνο απ’ το πρωί ως το βράδυ για μια εβδομάδα, ώστε να επανδρώνουν το περίπτερο…στον Πειραιά ή το ΣΕΦ. Έτσι μαζευόμαστε πάλι στην Καλλιρρόης 33, στο γραφειάκι του Δ.Σ. με την κίτρινη πόρτα με το μαύρο ταμπελάκι «ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ» και προτείναμε βάρδιες σε όσα μέλη ήταν πρόθυμα και είχαν χρόνο, ώστε να βρεθεί και γι’ αυτό η χρυσή τομή. Βρισκόταν πάντα, κι αυτός ήταν ο λόγος που η ΛΕΜΟΤ δεν έλλειψε από κανένα Show του ΜΟΤΟ (οργάνωση QVO VADIS), και από το 1995 και μετά από κανένα σαλόνι του Κώστα Λάμαρη (οργάνωση Lamarco).

Κλείνοντας, να θυμίσω ότι εκείνη την εποχή ήταν πράγματι πρωτόγνωρες και πρωτάκουστες αυτές οι εκδηλώσεις στην Ελλάδα. Έως τότε χαζεύαμε τις μοτοσυκλέτες στις βιτρίνες της Μιχαλακοπούλου ή στη Συγγρού για τη BMW και βλέπαμε φωτογραφίες στον ειδικό τύπο της εποχής από εκθέσεις μοτοσυκλέτας στο εξωτερικό, όπως το Σαλόνι της Κολωνίας, ή του Μιλάνου κ.ά.

Ασφαλώς λοιπόν, τα παραπάνω Show μοτοσυκλέτας από και προς μοτοσυκλετιστές, έγραψαν τη δική τους μοναδική ιστορία, καθώς διαφημίστηκαν στην τηλεόραση κι έκαναν τέτοιας έκτασης και επιμονής καμπάνια που, χωρίς υπερβολή, αυτή η δημοσιότητα άλλαξε και τον τρόπο που αντιμετώπιζαν τα ΜΜΕ τη μοτοσυκλέτα και τους μοτοσυκλετιστές. Δεν είναι λίγο ένας κόσμος αποστασιοποιημένος από το δίκυκλο, να βλέπει σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια, να ακούει σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και να διαβάζει σε εφημερίδες και περιοδικά ρεπορτάζ για τη μοτοσυκλέτα και ‘’τους λάτρεις των δικύκλων’’.

Η μοτοσυκλέτα τελικά, καθιερώθηκε επί σειρά ετών ως αντικείμενο που ήρθε στο προσκήνιο με τη λαμπρότητα που έπρεπε, κάτι που έως τότε αποκλειστικά εμείς είχαμε αξιολογήσει, και γνωρίζαμε πως της άξιζε.

Άγγελος Σινάνης

[1] Βλ. στην παρούσα ενότητα τα 1994 Χ Χατζάρας, ΜΟΤΟ τ.107 Μαι (1994) 11 και του ιδίου στο: ΜΟΤΟ τ.107 Μαι (1994) 8

Επέτειοι

lemot — Sat, 04 Jan 2025 17:33:19 +0000

Στα τεκμήρια της ενότητας Κοινωνικές & εκπαιδευτικές εκδηλώσεις, Επέτειοι που ακολουθούν, ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να δει και να διαβάσει για τις ανά πενταετία επετειακές εορταστικές εκδηλώσεις για την ίδρυση της ΛΕΜΟΤ. Η παρουσίαση γίνεται χρονολογικά, από το παλιότερο δημοσίευμα προς το νεότερο, καλύπτοντας μια περίοδο 30 ετών (1989-2019).

Η ΛΕΜΟΤ είναι η παλιότερη εν ενεργεία λέσχη μοτοσυκλετιστών της Ελλάδας. Tο 2024 κλείνει τα 45 χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας. Μετά από σχεδόν μισό αιώνα ύπαρξής της, όταν σχεδόν όλα τα δεδομένα έχουν αλλάξει, φαντάζει απίστευτο πως όλα αυτά που έζησε και πέτυχε ξεκίνησαν από μια χούφτα νέα παλικάρια τότε, που την οραματίστηκαν το 1978 και την ίδρυσαν το 1979 σε μια εξ ίσου μικρή συνοικιακή καφετέρια με τον σημαδιακό τίτλο Le Man. Στο πέρασμα του χρόνου άλλοι έφυγαν, άλλοι έμειναν, άλλοι εμφανίζονται αραιά, ό σπόρος όμως είναι εδώ. Μαζί με τους ισάξιους επιγόνους προεδρείων και μελών, διαχειρίστηκαν τόσα και τόσο διαφορετικά γεγονότα, φτάνοντας στις μέρες μας.

Μεγάλοι πιά! αν δεχθούμε τη δεκαπενταετία ως όριο ανανέωσης, έχουν-έχουμε αγκαλιάσει ήδη την τρίτη γενιά εκπροσώπων και μελών οδεύοντας προς την τέταρτη. Ας αναλογιστούμε λοιπόν μαζί τους δρόμους που διανύσαμε, ας αναρωτηθούμε αν πράγματι αληθεύει το κοινά αποδεκτό, ότι η ΛΕΜΟΤ πέτυχε τους στόχους που είχε θέσει με το άρθρο 2 του καταστατικού της, που αναφέρει ότι:

«Σκοπός της Λέσχης είναι η βελτίωση της θέσης των μοτοσυκλετιστών στην Ελλάδα, η συμβολή στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που συναντά ο ελληνικός μοτοσυκλετισμός. Η συσπείρωση, επικοινωνία και αλληλοβοήθεια των μοτοσυκλετιστών σε όλους τους τομείς. Ο παραπάνω σκοπός βρίσκεται μακρυά από κάθε οικονομικό συμφέρον και έξω από κάθε προσδοκία οποιουδήποτε οικονομικού ή προσωπικού οφέλους των ιδρυτών ή των μελών».

Να λοιπόν ακόμα μια χρησιμότητα των ανά πενταετία επετειακών εκδηλώσεων, όσο και της σύνταξης και προβολής του Ιστορικού Αρχείου της ΛΕΜΟΤ. Ο καθένας πλέον μπορεί να διαβάσει τεκμηριωμένες τις δράσεις της λέσχης σε βάθος χρόνου. Μόνο έτσι, μόνο με έναν οφθαλμοφανή απολογισμό που προσφέρουν οι αποδελτιώσεις, αναφέροντας έργα κι όχι προθέσεις, μπορεί να φανούν τα θετικά και τα αρνητικά του παρελθόντος ώστε να αντιμετωπιστούν με επιτυχία οι προκλήσεις του μέλλοντος. Επιπλέον γιατί … τα ‘’σωστά’’ και τα ‘’λάθη’’ δεν είναι εύκολο να αποφευχθούν, όπως π.χ. πολλοί παραδέχονται σήμερα ότι ήταν λάθος η παραχώρηση της ‘’συνδικαλιστικής’’ εκπροσώπησης ή της Πανελλήνιας Συγκέντρωσης Μοτοσυκλετιστών το 1996 στη ΜΟΤΟΕ[1]. Διευκρινίζω ότι οι παραχωρήσεις είχαν λογική τη χρονική περίοδο που πραγματοποιήθηκαν, όμως πράγματι, μακροπρόθεσμα αποδείχθηκαν λανθασμένες. Αυτό δεν συνέβη από υπαιτιότητα της ΛΕΜΟΤ, αλλά γιατί κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι άνθρωποι ‘’δικοί μας’’, θα αποξενώνονταν τόσο πολύ από τους στόχους της ΜΟΤΟΕ και για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα από τη λογοδοσία.

Επίσης, η ίδια η δημοσίευση των επιτευγμάτων υπηρετεί διττό στόχο· εκτός της έμμεσης λογοδοσίας ή και απολογισμού μιας, δύο ή και τριών γενεών μελών και προεδρείων, μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν οδηγό γι’ αυτούς που σήμερα εκπροσωπούν τη λέσχη γνωρίζοντας ότι θα ακολουθήσαν κι άλλοι μετά από αυτούς, κι έχοντας στη σκέψη τους να πράττουν το καλό ανεξαρτήτως κόστους ή αναγνώρισης. Η τελευταία άλλωστε αργά ή γρήγορα ατονεί και παρέρχεται, τα ειρηνικά δρώμενα και τα αποτελέσματα που υπήρξαν για το μοτοσυκλετιστικό κοινό είναι αυτά που μένουν.

Ως επίλογο των επετείων παραθέτω μια ανάρτηση που αλίευσα στην ομάδα ΜΕΛΗ ΛΕΜΟΤ. Απλή και τόσο αληθινή, όπως ο συγγραφέας της:

«Δεν το ξέχασα τελικά, πήγα το Δρέπανο Αργολίδας για τα 35 χρόνια της ΛΕΜΟΤ. Μαζί μου δεν το ξέχασαν και πήγαν και άλλοι 209 ΛΕΜΟΤιανοί και μη, νέοι και γέροι. Ήρθαν παλιοί φίλοι που είχαμε να τους δούμε και να μας δουν χρόνια και ήρθαν και νέοι-φίλοι μέλη, και περάσαμε καλά. Είδαμε φωτο και βιντεάκι από την ιστορία της ΛΕΜΟΤ, αναπολήσαμε, θυμηθήκαμε, μελαγχολήσαμε, βραβεύσαμε, τιμήσαμε, μπορεί να ξεχάσαμε και κάτι, μπορεί να κάναμε και κάτι λάθος. Ακούσαμε παλιά ροκάκια, αλλά το πιο σπουδαίο από όλα είναι ότι ξαναβρεθήκαμε και ανανεώσαμε επαφές…..Άντε και στα 40 χρόνια της μεγάλης ΛΕΜΟΤ!!!

Παπαϊωάννου Γιάννης

11 Μαίου 2014 – Αθήνα

Οι ανά πενταετία επετειακές εορταστικές εκδηλώσεις της ΛΕΜΟΤ πραγματοποιήθηκαν στις εξής τοποθεσίες:

10 χρόνια, 22 Φεβρουαρίου 1989 στο Club ΤΕΞΑΣ στην Πλατεία Μαβίλη-Αθήνα. Πρόεδρος Δ.Σ. ο Γιάννης Εφραιμίδης.

15 χρόνια, 21 & 22 Μαΐου 1994 στο camping Τρίτων ΙΙ στην Πλάκα Δρέπανου Αργολίδας. Πρόεδρος Δ.Σ. ο Θεοδόσης Τεμζελίδης. Στον ίδιο χώρο η ΛΕΜΟΤ είχε φιλοξενήσει εβδομήντα πέντε Φινλανδούς Μοτοσυκλετιστές, στην πρώτη επίσημη διακρατική επαφή (2-7 Ιουνίου 1981).

20 χρόνια, 1 & 2 Μαΐου 1999 στο camping Tsoli’s στο 105o χλμ. Κορίνθου – Πατρών στο Λαμπίρι Αχαΐας. Πρόεδρος Δ.Σ. ο Παύλος Κλαρίδης.

25 χρόνια, 15 & 16 Μαΐου 2004 στο camping της Αγίας Άννας στην Εύβοια. Πρόεδρος Δ.Σ. ο Παναγιώτης (Τάκης) Κανελλόπουλος.

30 χρόνια, 29-31 Μαΐου 2009 στο Club Αγία Άννα Camping στην Εύβοια. Πρόεδρος Δ.Σ. ο Παναγιώτης (Τάκης) Κανελλόπουλος.

35 χρόνια, 10 & 11 Μαΐου 2014 στο camping Τρίτων ΙΙ στην Πλάκα Δρέπανου Αργολίδας. Πρόεδρος Δ.Σ. ο Γιάννης Παπαϊωάννου. Το 1981 στον ίδιο χώρο η ΛΕΜΟΤ είχε φιλοξενήσει εβδομήντα πέντε Φινλανδούς Μοτοσυκλετιστές.

40 χρόνια, 12 Μαΐου 2019 στο Club Le Roi στο Χαλάνδρι-Αθήνα. Πρόεδρος Δ.Σ. ο Παναγιώτης Καράμπελας.

45 χρόνια …. Μάιος 2024. Πρόεδρος Δ.Σ. ο Ανδρέας Χατζηδάκης.

Άγγελος Σινάνης

[1] Έγγραφο ΜΟΤ.Ο.Ε. χ.α./05 Οκτωβρίου (1996) 1-3, χειρόγραφο. Έγγραφη πληροφόρηση του τότε Γ. Γραμ. της ΜΟΤΟΕ Γ. Ντουλμπέρη, στον Α.Σ. (e-mail από 10/5/12). Βλ. επίσης Θ. Κακαδιάρης, «Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών», φυλλάδιο ΜΟΤΟΕ Επικοινωνία τ.1 Μάιος (1998) 7.